Katedra Konserwacji i Restauracji Rzeźby

Kierownik Katedry
prof. Ireneusz Płuska
ireneusz.pluska@asp.waw.pl

Katedra Konserwacji Rzeźby wpisuje się w historię Wydziału już w latach 1952–1954 i 1961–1965. Ponownie utworzono ją dopiero w roku 1998 w wyniku połączenia dwóch pracowni: Pracowni Konserwacji i Restauracji Rzeźby Kamiennej, Stiuku i Ceramiki oraz Pracowni Konserwacji i Restauracji Rzeźby Drewnianej Polichromowanej – kierownictwo Katedry objął jej twórca i organizator prof. Ireneusz Płuska. Program nauczania w obu Pracowniach dotyczy studentów specjalności konserwacja i restauracja rzeźby. Zajęcia prowadzone są od II roku do zakończenia studiów, w formie wykładów, ćwiczeń,  seminariów i praktyk terenowych.Celem nauczania jest opanowanie niezbędnej wiedzy teoretycznej, pozwalającej na rozpoznanie problematyki konserwatorskiej obiektów zabytkowych i dzieł sztuki, wykonanych z drewna, kamienia ceramiki i stiuku. W nauczaniu zwraca się szczególną uwagę na zdobycie umiejętności zastosowania wiedzy teoretycznej oraz wyników badań i analiz w formułowaniu wniosków i założeń konserwatorskich oraz w opracowywaniu projektów konserwatorskich. Ćwiczenia prowadzone w pracowniach i w terenie pozwalają na praktyczne zastosowanie poznanych metod i zabiegów konserwatorskich a także na zapoznanie się z problematyką artystyczną i estetyczną realizacji. Prace konserwatorskie prowadzone są przy oryginalnych zabytkach i dziełach sztuki a ich realizację przedstawia wykonana przez każdego studenta dokumentacja konserwatorska składająca się z części opisowej i fotograficznej. Kończąca studia praca magisterska umożliwia studentowi sprawdzenie czy nabyte umiejętności pozwalają mu na podejmowanie samodzielnych decyzji w rozwiązywaniu złożonych problemów konserwatorskich z zastosowaniem  nowoczesnych metod konserwacji i prewencji.