Łukasz Konieczko Wystawa Malarstwa

19 kwietnia 2010

Galeria 4 ściany zaprasza
Łukasz Konieczko "Realnośc obrazu" Indywidualna wystawa malarstwa

 

 

 

Wernisaż 26 kwietnia 2010 r. (poniedziałek) o godz. 19.00
Wystawa czynna w dniach: od 27.04.2010 r. do 30.05.2010 r.
Od poniedziałku do piątku w godz. od 8.00 do 19.00

Adres: 30-052 kraków, ul. Lea 29
E-mail: galeria.wkirds@asp.krakow.pl

 

ŁUKASZ KONIECZKO

Urodzony w 1964 roku w Krakowie.

W latach 1984-1990 studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. W 1988 roku staż stypendialny w pracowni prof. Wernera Knauppa w Akademie der Bildenden Künste
w Norymberdze. Dyplom z wyróżnieniem w 1990 roku w pracowni prof. Zbigniewa Grzybowskiego. Od 1990 pracownik Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, od 2005 zatrudniony na stanowisku profesora ASP w Katedrze Kształcenia Ogólnoplastycznego na Wydziale Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki, w latach 2005-2008 Prodziekan Wydziału. Aktualnie pełni obowiązki Prorektora d.s. studenckich w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Od 2004 r. równolegle prowadzi Pracownię Malarstwa na Wydziale Architektury i Sztuk Pięknych w Krakowskiej Akademii im. A.F. Modrzewskiego (dawniej Krakowska Szkoła Wyższa im. A.F. Modrzewskiego).
Autor 12 wystaw indywidualnych. W dorobku udział w ponad pięćdziesięciu wystawach zbiorowych w kraju i za granicą (Litwa 1991; Francja 1992; Niemcy 1992, 1993, 1995, 1997, 2001, 2002; Holandia 1992; USA 1992, 1993, 1994; Szwajcaria 1994; Szwecja 1995; Belgia 1995; Dania 1998; Ekwador 2005, Chorwacja 2008; Hiszpania 2010).

 

Zaklinacz przestrzeni

Zmiany, jakim ulega malarstwo przez wieki, nie naruszają jego istoty, jaką stanowi przeniesienie zjawisk z trzeciego wymiaru w drugi. Otwartą kwestią pozostaje sposób, w jaki malarz ów cel realizuje, a więc jaki rodzaj malarstwa uprawia i jakimi środkami formalnymi operuje.

Twórczość Łukasza Konieczki wydaje się być dobrym przykładem, dowodzącym nie zawsze zauważanej oczywistości powyższej tezy. Klasyczna, pikturalna, absolutnie abstrakcyjna materia malarstwa, wtłoczona jest tu w przedzielone pionową osią sześciokąty blejtramów, z niezwykłą sugestią narzucające widzowi doznanie oglądania bryły w silnej perspektywie. Fascynujące jest to, że wrażenie przestrzenności płaskiego obiektu (szczególnie manifestujące się w reprodukcjach pozbawionych fizycznej „grubości“ obrazów), autor osiąga niezwykle prostymi środkami wyrazu, całkowicie odległymi od jakichkolwiek figuratywnych skojarzeń. To znalezienie przezeń właściwej relacji dynamiki malarskiej struktury do geometrycznego rygoru płócien daje taki właśnie rezultat.

Jeden z cyklów Łukasza nosi tytuł „Realność obrazu“; to mądry, trafiony tytuł, choć – jak sądzę – równie dobrze mógłby kończyć się on znakiem zapytania, na które odbiorca tej sztuki sam powinien znaleźć odpowiedź.

Adam Wsiołkowski

 

 

 

 

Łukasz Konieczko

 

Łukasz Konieczko