Wystawa Henryk Ożóg GRAFIKA

Dziekan Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki ASP w Krakowie
ma zaszczyt zaprosić na otwarcie wystawy:

Henryk Ożóg "Grafika"

 

Wernisaż: 22.03.2010 r. (poniedziałek) godz. 19.00
Wystawa czynna w dniach: 23.03.2010 r.- 23.04.2010 r.(od poniedziałku do piątku) w godz. 8.00-19.00

 

 

 

 

 

Henryk Ożóg  

Ur. 11.01.1956 r. w Wysokiej  k. Wadowic.

1976 r.-1981 r. studia na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

Dyplom w 1981 r. w Pracowni Miedziorytu pod kierunkiem prof. Mieczysława Wejmana.

Od 1983 r. zatrudniony na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie w Pracowni Wklęsłodruku prof. Andrzeja Pietscha.

Od 2002 r. prowadzi Pracownię Wklęsłodruku na Wydziale Grafiki ASP w Krakowie.

2002 r.-2008 r. prodziekan Wydziału Grafiki.

 

Od 2008 r. kierownik Katedry Grafiki Warsztatowej.

 

Wystawy indywidualne:

1985 – Galeria 3 Obrazów, ASP Kraków.

          – Galeria Grafiki i Plakatu, Warszawa.

1987 – Galerie Rencontre d'Espaces, Strasbourg, Francja.

          – Galeria 72, Poznań.

1988 – Galeria Inny Świat, Kraków.

         – Galerie Du Club 44, La Chaux de Fonds, Szwajcaria.

1989 – Intaglio Printmaker Gallery, Melbourne, Australia.

1990 – Galeria 'A' Stary Rynek, Poznań.

          – Galleri Heden, Goteborg, Szwecja.

          – Galerie Denis Canteux, Valmmorel, Francja.

1991 – Galeria G P, Warszawa.

1992 – Galeria Bałucka, Łódź.

          – La Baummatte, La Chaux de Breuleux, Szwajcaria.

1993 – Galeria Jana Fejkiela, Kraków.

1994 – Galeria Duna, Barcelona, Hiszpania.

          – Zimmergalerie Eryka Schulok, Iserlohn, Niemcy.

1997 P G Printmaker Gallery, Melbourne, Australia.

          – Galeria Dominika Rostworowskiego (malarstwo), Kraków.

1998 – Musee des Beaux-Arts, Le Locle, Szwajcaria.

1999 – Galerie Grund, Baden, Siegenfeld, Austria.

          – Galeria Jana Fejkiela, Kraków.

2001 – Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, Wieża Ratuszowa.

2002 – Galerie "K", Staufen, Niemcy.

          – ”Soma” Warszawa, wystawa malarstwa i grafiki.

2003  MOK, Olsztyn.

2005   Galerie Schulok, Iserlohn, Niemcy.

2006 –  Centrum Kultury i Sztuki, Kalisz.

            Akademia Sztuk Pięknych, Wydział Grafiki, Katowice.

2007 Wystawa malarstwa zorganizowana przez Space Gallery.

            Przedstawicielstwo Polskie przy ONZ, Genewa, Szwajcaria.

2008  Galeria Jana Fejkiela, Kraków.

2009  BWA Ostrowiec Świętokrzyski.                                                                               

2010  Galeria Wydziału Grafiki, Gdańsk.

Udział w około 300 wystawach zbiorowych w kraju i za granicą.

 

 

( ..) Prace graficzne i malarskie zasługują na uwagę nie tyle z powodu biegłości warsztatowej, ale też
z uwagi na treści intelektualne i emocjonalne. Czytelne są również jego fascynacje i upodobania artystyczne, choć styl, jak szereg formalnych możliwości uzyskania efektu estetycznego, jest dla tego artysty przedmiotem nie małej wagi. Zarówno malarstwo jak i prace graficzne – te dawniejsze jak
i obecnie prezentowane mają czytelny rodowód. Czytelna jest tu lekcja awangardy XX wieku.

(…) Prace Henryka Ożoga, które cechuje pewna prostota barwnych układów, nie jest jedynie grą estetyczną. Cytaty, które wprowadza i pastisze motywów z twórczości ulubionych artystów, nie są ozdobnikami użytymi w celu epatowania erudycją, lecz są wyrazem urzeczenia obszarami sztuki, jakie odkrywa. Byłoby też zbytnim uproszczeniem traktować sztukę tego artysty jako zbiór znaków wyrażonych formą i kolorem, a pominąć jej siłę duchową.

                                                                            Prof. Zbigniew Gostomski

                                                                                     

(…) Komunikatywność twórczości Ożoga nie polega na szukaniu bezpośrednich inspiracji w otaczającej naturze, w naturalnym porządku rzeczywistości.  Źródłem inspiracji a także przedmiotem refleksji artysty jest najogólniej obszar kultury i cywilizacji związany z kręgiem zjawisk wizualnych, rodzajem współczesnej ikono sfery. Szczególnie tej kreowanej przez media masowe z ich atrakcyjnością, agresywnością, ale i dezintegracją autonomicznych, podmiotowych ontologicznie bytów(…) Swoistym fenomenem tej sztuki jest umiejętność tworzenia z rozsypanych, zdezintegrowanych elementów obrazu nowych spójnych wyrazowo całości, a owa sprzeczność staje się często źródłem silnie ekspresyjnego czy nawet dramatycznego oddziaływania.(…) Chociaż dostrzegam w jego dziełach wpływ współczesnych mediów i kreowanego przez nie wizerunku cywilizacji,  to z drugiej strony prace Ożoga przesiąknięte są jednocześnie najbliższą mu prywatnością. Powtarzająca się postać mężczyzny w jego pracach, dopełniana czasem innymi figurami, wydaje się niekiedy alter ego artysty, choć nigdy go o to nie pytałem.(…)

 Prof. Andrzej Pietsch